Hasret Şiirleri Kısa

Hasret Şiirleri Kısa
Hasret Şiirleri – Özlem Şiirleri – imtihan şiirleri

Güller açmasın bahçelerde, sen gülmedikçe

Sular akmasın şelalerde, sen sevmedikçe

Ab-ı Hayat suyu tükensin gönüllerde

Sensiz kaldıysam eğer, kalmasın kimse yeryüzünde

Gök insin aşağıya, güneş söndürsün ışığınıda

Yıldızlar neye bakıyor böyle…

Acılar denizinde boğulurken sevgimle

Kırılsın kalemler mahkemelerde

Hapis yattığım bu acıya, müebbet yemişsem eğer

Kırılsın kapılar kalplerde…

Vurulsun sehpalara, düşün bedenler yerlere

Yeter !

Bu kadar acı kaldırılır mı?

Bitsin hayatları, tükenmişse ruhlar

Yaşamak denmez zaten bu halin adı

Kalp atıyorda, mücadelesi yok hayata

Akıl çaresiz bir isyanda

Devrimler yapılmış her yerde

Kan revan olmuş bahçedeki güllerde

Bir Kabil kıymış Habillere

Kovulmuş Ademler cennetlerde

Şimdi bedenler çıplak, ruhlar büyük bir utanç içinde

Ve sen yoksun hiçbir yerde…

Arıyorum seni her gece rüya aleminde

Bir nefes hissetmek istiyorum, nefesimde

Uzaklara dalmış pencerelerimde

Bir haber taşısın, bir müjde belirsin Hüdhüdlerde

Ötsünler her yerde

O gitmedi, şimdi… şimdi… gelecek içeriye…

Yazar: imtihan

 

Özlem İçeren Şiirler

Gitme Şiiri

Hüzünlü Aşk Şiirleri

1 Yorum

  1. İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
    Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
    Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
    Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
    Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
    Bu evleri atla bu evleri de bunları da
    Göğe bakalım

    Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
    İnecek var deriz otobüs durur ineriz
    Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya
    Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
    Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
    Herkes uyusun bir seni uyutmam bir de ben uyumam
    Herkes yokken biz oluruz biz uyumayalım
    Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
    Beni bırak göğe bakalım

    Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
    Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
    Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
    Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
    Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
    Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
    Bana dönesin diye bir bir kapattım
    Şimdi otobüs gelir biner gideriz
    Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
    Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
    Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
    Durma kendini hatırlat.

    Turgut Uyar – Göğe Bakma Durağı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir