İçim ile Hasbihal

İçim ile Hasbihâl

Yine kaleme eza çektirdiğim bir ✍️ yazı..

üzgün ruhum

Bugünlerde içimle sık konuşur oldum
Kalbimi dinliyor olmam beni dinlendiriyordu..
Muhasebesini yapıyoruz beraber
Geçen bir ömrü sigaya çeker gibi ..
Nedametlerim içimi sızlatmasana
hatta gözümün yaşarmasına neden olsa da iyi geliyordu bu muhasebe
Hadisi şerif de ”Adı güzel yolu güzel Muhammet(s.a.v)

muhasebe edilmeden nefislerinizi hesaba çekiniz” buyurmuşlardı
Bu da kalbimize küpe olacak bir hadis diye başladık
Gayret bizden Tevfik Allah’tan
..
Kendimde bir türlü ıslah edemediğim
bir uyubum var

İçimi Saran kalbimi daraltan
Suretimin asık
Ellerimin titrek
Huzursuz eden fevri bir tavrım var
Sanki tüm karamsarlıklar tepeme dolaşmış
Kaygı endişe ile tepkilerimi kontrol edemiyorum
İnşirah okuduğum vakit kendimi dizginlediğim sakinleştirdiğim demler de oluyor
Fakat bazen buna yetemiyorum
Çabam iktifa etmiyor..

Etrafıma bile huzursuzluk verdiğimin farkındayım
Kalbimin sıkkınlığı ile dilime yansıması
İşte en mustarip olduğum nokta bu idi …
Susmayı deniyorum çoğu zaman
O da zorluyor
Sesimin dozunu ayarlayamıyor olmam
Kalp kırılmasına ve kırılmama sebep oluyor ..

Bildiğim kavrayabildiğim onca şeye rağmen
İnsanın kendine yetememesi
Sanırım geçmişin geçmemiş izlerinin birikmesi ile oluşan bir hezeyan bu..

Daha çok ağlardım eskiden
Bir nebze iyi geliyordu
Şimdi ise daha çok içim ağlıyor
İçimin ağlaması beni birinin ağzımı tutup, içine hapset gözyaşlarını demesi gibi ağırdı…

Ve günler geçiyor ömrümden
Ben yine aynı ben..
Bir mucize bekliyor gibi
Bir muştu
Bir el bekliyor gibi
Bekliyorum kendimi..

yazan: Hicret

2 yorum

  1. İmtihan teşekkür ederim
    Yazımı paylaşmaya layık bulduğun için Can 😘

    1. Ben teşekkür ederim. Kalbinden gelen güzellikleri benim paylaşmama izin verdiğin için 🙂 🌷. 🌷. 🌷 🥰

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir